Braz - wokal

Mati - gitara

Przemo - gitara

Root Jr - bas

Teleskop - Bębny

Lista utworót: Święty Gniew, Szach Mat, Najwyższy Czas, Za Ścianą 

  Jak zawsze zaczynamy od oprawy graficznej. Dostajemy do łapy konkretne wydawnictwo, widać, że chłopaki przyłożyli się w tym aspekcie i byle fuszerki nie chcieli oddać potencjalnym odbiorcom. Okładka autorstwa pani Ines prezentuje się bardzo ładnie z logiem zespołu. Mamy też książeczkę z podziękowaniami od członków kapeli. Brakuje tylko tekstów utworów, ale wiadomo, w to wchodzi też spora kasa.

Demko otwiera tajemniczy wstęp na syntezatorze (muzyk sesyjny?), a następnie po kilku sekundach mamy rozwalający uszy wstęp do utworu Święty Gniew. Pierwsze skojarzenie - Fear Factory i ich kawałek Drones. Lecz potem jest już inaczej. Kawałek szybki, krótki, w sam raz na otwarcie płyty. Po tym świetnym preludium następuje, moim zdaniem, świetny koncertowy killer - Szach Mat. Świetny tekst wykrzykiwany przez Braza bardzo łatwo pozostaje w pamięci, zatem jest to świetny kawał muzy dla publiczności. Podobnie jest z refrenem - chwytliwy, ale nie można powiedzieć, żeby był piosenkowy. Po prostu bardzo fajnie wygląda wyobrażenie ludzi pod sceną wykrzykujacych słowa "i nienawidzieć pora co kochałeś / i nie kochać co nienawidziłeś", swoją drogą fajne zestawienie uczuć. Podobno jest to bardzo stary tekst jeszcze ze starych kapel bębniarza Teleskopa, zatem plus za zachowanie starych świstków papieru. Kolejnym utworkiem jest zakręcona jazda ukryta pod tytułem Najwyższy Czas. Wręcz thrashowa motoryka na początku (chociaz udało mi się wyłapać lekką nierówność w rytmice), następnie przejście w spokojny ton, gdzie Braz ma szanse pośpiewać trochę łagodniej (wychodzi mu to bardzo dobrze), a także Root Jr ma swoje pole do popisu na basówce, chociaż ścieżka tej gitary jest na wierzchu we wszystkich utworach, to tutaj jest o tyle istotna, że gra główną melodię, a z tego co wiem to Root Jr jest najbardziej wykształconym muzycznie członkiem Ambush. Po tej porcji łagodności mamy ciekawe solo w wykonaniu Matiego, który ponoć nigdy wcześniej nie bawił się w grę solową. Cóż, debiut na piątkę. Technika tappingu opanowana, melodia wymyślona, zatem cóż, oby tak dalej. Na zakończenie w naszych głośnikach zabrzmiewa tytułowa pieśń Za Ścianą, zaczynającyasię tajemniczymi maszynowymi dźwiękami i wstępem nasuwającym skojarzenia z Soilwork, czy też Lamb Of God. Kawałek jest najdłuższy na demie, bo trwa aż 7 minut. Jest też najbardziej progresywny ze wszystkich. W refrenie nawet słychać Metallikę. Kapitalnie brzmi zwolnione przejście z fajnym dialogiem między gitarami Przema i Matiego i tłem robionym przez Root Junior'a. Potem już przyspieszenie melodii przewodzącej i zakończenie w sam raz dla tego typu dzieła. Ale to nie koniec, bo muzycy postanowili wykorzystać mroczne dźwieki fortepianu i bardzo molową wersję refrenu. Trochę przypomina mi to patent z utworu Inner Sanctum Behemoth'a, gdzie gościnnie wystapił na pianinie Leszek Możdżer. Całość zamyka przyspieszony oddech i bicie serca. Krew, pot i łzy!

Jeśli zaś chodzi o jakość tego materiału, to nie mam praktycznie żadnych zarzutów, poza tym, że czasami jest za dużo basu. Robota studyjna, więc można się do tego przyczepić. Własnie, ciekawe jest to, że panowie nagrali swoje demo w profesjonalnym Freeze Art Studio w Warszawie. Zatem efekt bardzo zadowalający, przerasta wszelkie marzenia o dobrej demówce.

Debiut bardzo dobry, powiedziałbym, że świetny. Parę drobiażdżków rzuca się na uszy, ale nie są one aż tak istotne dla szarego słuchacza, zatem i ocena wysoka. Teraz czekamy już na koncerty płockiej Zasadzki.

9,5/10

DJ Sznapps 

---

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.

Powered by AkoComment 2.01 PL+
Polska adaptacja - © Copyright 2006 by Zwiastun