Ostatnio jestem częstym bywalcem w Żurominie. Koncerty i zjazdy naszej radiowej załogi przyciągają moją osobę skutecznie w to miejsce. Szczerze mówiąc, to kiedy po raz pierwszy tam zawitałem dawno temu, jeszcze kiedy grałem w NothinG'u, zakochałem się od pierwszego wejrzenia w mieścinie oddalonej 80 km ode mnie. Tym razem postanowiłem posłuchać kapel, które zapowiadały sie nie przeciętnie i ciekawie. 

Radical Front

Alarm

Sumatra

Dropsy 

Taki był plan. Taki miał być koncert. Lecz problemy dwóch kapel, nie koniecznie związane z uczciwymi założeniami (podobno), spowodowały, że nie stawiły się na Żuromińską scenę. Może to i nawet lepiej. 

Na pierwszy ogień poszedł Radical Front z Sierpca. Jak zapowiedział pan Piotr Wlizło - konferansjer - grupę opuścił gitarzysta. Następne ostrzeżenie padło z ust wokalisty RF, który wyjaśnił, że mieli tylko trzy próby przed tym koncertem i wszelkie błędy należy odebrać jako "tak miało być". I faktycznie. Już pierwszy utwór padł na początku. Ale nie załamali się, grali dalej. Muzycznie kapela nie prezentowała jakiegoś nowatorskiego stylu, wahali się pomiędzy oi punkiem a metalem. Teksty za to niosły bardzo silny przekaz , o tym, jakie zło czyha na ludzi, jesli sami nie zauważą tego, co wyprawiają. W pamięci pozostał mi kawałek o wojnach pomiędzy Izraelem a Arabami. Wielkim minusem zespołu Radical Front był niestety perkusista, który walił (dosłownie) proste, wręcz prostackie rytmy. Z tego co wiem facet od niedawna siedzi za bębnami, zatem fakt ten usprawiedliwia umiejętności. Na poprawkę należy jeszcze wziąć to, ze grupa istnieje od kilku miesięcy. Zatem czekam na postęp i następne koncerty Radical Front. Dodam tylko, ze publiczność Żuromińska i tak nagrodziła formację gromkimi brawami i domagała się bisu. 

Drugą kapelą, która miała wejść na scenę kina TON, nazywać się miała Alarm. Niestety chłopaki nie wyrobili sie finansowo i nie zajechali. Zamiast nich wystąpił duet Święty Brothers Band. Granie akustyczne wysokiej klasy. Panowie wykonali set złożony ze swoich kompozycji przeplatanych coverami takich artystów jak Alice In Chains, Bob Dylan itp. Muszę przyznać, że zaskoczył mnie wokalista - Michał Nowak. Głos nie od parady i słychać było, że potrafi modulować go tak, aby odzwierciedlić poszczególne emocje, jakie przedstawia utwór. Pomiędzy utworami panowie żartowali sobie, rozmawiali z publicznością, więc nie można było narzekać na nudę. Bardzo ładny, około godzinny występ. Powiem szczerze, że takie występy akustyczne powodują nie małą refleksję u recenzenta, który, jak by nie patrzył, jest wrażliwym człowiekiem. 

Jako trzecia na scenę zapakowała się płocka formacja, znana już słuchaczom Radia Wolna Chata - Sumatra. Panowie ustawili się i nagłośnili do perfekcji. Tajemnicze intro gitarowo-perkusyjne zbudowało odpowiedzni nastrój. I bez zbędnych prezentacji przeszli do konkretów, czyli Drunk Head. Kawałek zagrany z polotem. Zespół uzyskał odpowiednią cieżkość i brzmienie na swój repertuar. Poza tym nie było już słychać starych mankamentów typu nie ciekawy wokal. Muszę powiedzieć, że Szatek przygotował się na ten koncert i dał z siebie wszystko. Dodatkową artakcją można by rzec był backing wokal basisty Piotra Bieńkowskiego. Został uzyskany ciekawy kontrast czystego melodyjnego wokalu i krzyku, nawet growlu. Jak zwykle najmocniejszym punktem była perkusja, czyli Artur Woźniak i jego niezwykle elastyczna gra. Ich secik trwał około 45 minut plus przerwy na przestrajanie, co niestety było minusem. Trzeba poczekać, aż zespół sprawi sobie dodatkowy sprzęt gitarowy. Ogólnie super, kapela zrobiła bardzo dobre wrazenie na publiczności i na organizatorach oraz na mnie. Jestem pewien, że jeszcze o nich tam usłyszą. 

Na koniec wystąpiła grupa "Dropsy". W cudzysłowiu, poniewaz był to spontaniczny występ muzyków Żuromińskich - zagrali zamiast kapeli, która nie stawiła sie na koncert z niewiadomych przyczyn. Moim skromnym zdaniem - to nawet lepiej.  "Dropsy" wykonały kapitalny secik złożony z reggae'owych  i bluesowych klasyków. Wykonanie Whisky Dżemu zrobiło na mnie niesamowite wrazenie. Niestety nie widziałem całego wystepu ostatniej kapeli, gdyż w tamtym momencie moją głowę zaczęły zaprzątać inne sprawy organizacyjno-konsumpcyjne. 

Podsumowując - Żuromin to magiczne miejsce. Publiczność jest tam niesamowita, ludzie bardzo mili i pozytywni. Jeszcze nigdy nie spotkałem się z nieprzyjemnymi spinami w tym miejscu. Nie inaczej było tym razem. Jak zwykle zostaliśmy ugoszczeni w specyficzny i specyficzny sposób, dzięki czemu mogliśmy się wyspać. Serdeczne podziękowania dla Ilony, która nas uratowała. Mam nadzieję, ze następne koncerty w Żurominie bedą równie niesamowite, bo bardziej już chyba się nie da.

A oto ostateczny spis zespołów, które zagrały na "Głosach dla Hospicjów" 

Radical Front

Święty Brothers Band

Sumatra

"Dropsy"

Recenzja i zdjecia - DJ Sznipp 

---

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.

Powered by AkoComment 2.01 PL+
Polska adaptacja - © Copyright 2006 by Zwiastun